De IJzeren Man is een vrij ruwe vierkanten metalen paal van 4,2 meter lang; 2,7 meter daarvan bevindt zich onder de grond. Aan het ondereinde gaat de paal over in een T, waarschijnlijk om de paal goed te kunnen verankeren zodat hij niet gemakkelijk uitgerukt en/of verplaatst zou kunnen worden. De paal doet dienst als het kruispunt van verschillende paden waarvan verondersteld wordt dat ze werden aangelegd in het bosrijke gebied van de achttiende eeuw. Toch denkt men dat de paal vroeger op een andere plaats stond.

De ijzeren paal is een unieke verschijning die voor het eerst wordt vermeld in een document uit de zeventiende eeuw, toen het als een afbakening voor de stadsgrens werd gebruikt. Maar er zou bewijs bestaan dat de paal van oorsprong een paar eeuwen ouder is, mede doordat er in de omgeving een aantal aquaducten en wat oude stenen paden zijn.

De paal draagt de sporen van een lange blootstelling aan klimatologische omstandigheden, maar weinig of geen sporen van roestvorming. De poreuze oppervlakte van de paal en de ongelijke dwarsdoorsnede over zijn gehele lengte worden toegeschreven aan een giettechniek uit de late middeleeuwen. De oorsprong en het doel zijn niet gekend.

De IJzeren Man van Kottenforst-Ville is omringd door veel verhalen en legendes. De eerste vermelding in een document uit 1625 heeft het over de grenslijn tussen de steden Alfter en Heimerzheim langs het Romeinse aquaduct. Volgens een recentere bron vervulde het in 1717 nog steeds deze functie.

De oorspronkelijke positie van de paal kan niet nauwkeurig worden achterhaald. De paal werd immers in 1727 onder het gezag van Clemens August I van Beieren op zijn huidige plaats gepositioneerd. In die tijden deed hij dienst als kruispunt voor de jachtwegen tussen het Augustsburg Palace in Brühl en het Herzogsfreude Palace in Röttgen. Vandaag is het een populaire ontmoetingsplaats voor wandelaars.