In de vroege ochtend van 16 maart 1967 zat de Echo Flight Missile Combat Crew naar gewoonte stand-by in het ondergrondse Echo Flight Launch Control Center (LCC) of 'capsule'. Tijdens die vroege uren waren al verschillende meldingen binnen gekomen van veiligheidspatrouilles en onderhoudsploegen dat ze een UFO gezien hadden. Er was onder andere een UFO gezien boven de Echo Flight Launch Facilities (LF) of silo's. Minstens één veiligheidsagent was door de ontmoeting met de UFO zo bang geworden dan hij nooit meer zijn taak als veiligheidsagent zou opnemen.

Enige tijd later informeerde de Deputy Crew Commander (DMCCC), een eerste luitenant, de Crew Commander (MCCC), een kapitein, over de Echo Flight stand van zaken toen plotseling het alarm weerklonk. Binnen de 30 seconden meldde het controlepaneel voor alle tien raketten een 'no-go' situatie. Eén na één knipten de waarschuwingslampjes op het controlebord aan: geen enkele raket was nog operationeel.

Vanaf dat ogenblik - zoals een ex-operator het omschrijft - brak de hel los. Onder de vele oproepen van en naar de Echo Flight LCC was er eentje van de MCCC van de November Flight die met hetzelfde probleem als bij de Echo Flight te kampen had. In beide flights valt het onklaar raken van de strategische kernraketten samen met de waarneming van een UFO boven een raketsilo. Amerika's strategisch nucleair afschrikmiddel is ongevraagd technisch werkloos.

Wat volgt is het verhaal van Robert Salas, die bewuste ochtend de DMCCC van de November Flight:

Ik herinner mij dat - terwijl ik in de ochtendlijke uren van 16 maart 1967 mijn plichten als Deputy Missile Combat Crew Commander in het ondergrondse LCC waarnam - ik een oproep kreeg van de Non-Commissioned Officer (NCO) die verantwoordelijk was voor de veiligheid op en rond de Launch Control Center site. Hij vertelde me dat hij samen met nog andere bewakers in de omgeving UFO's had waargenomen die een paar keer over de LCC waren gevolgen. Op dat ogenblik kon hij de UFO's enkel als 'lichten' onderscheiden.

Ik nam zijn oproep niet al te ernstig en adviseerde hem om de omgeving nadrukkelijk te observeren en me opnieuw te contacteren als er iets meer betekenisvol gebeurde. Ik dacht gewoon dat deze eerste oproep deel uit maakte van een grap, maar enkele minuten later belde de veiligheidsofficier opnieuw. Hij klonk heel opgewonden en verward terwijl hij rapporteerde dat er een UFO net buiten de poort van de hoofdingang zweefde. Ik gaf hem de opdracht om de zone met de draadomheining te beveiligen. Terwijl we in gesprek waren moest hij ophangen omdat één van de bewakers die de UFO benaderd had gewond raakte.

Ik wekte onmiddellijk mijn bevelhebber uit zijn rustpauze en bracht verslag uit over de telefoongesprekken. Tegelijkertijd vielen onze raketten één na één uit: de waarschuwingsindicatoren sprongen opeenvolgend in een snel tempo van 'alert' naar 'no-go'. Geen enkele van de vier of vijf raketten die niet meer operationeel waren kwamen terug online. De raketten moesten een of ander signaal ontvangen hebben waardoor ze uit hun actieve 'alert'-status gehaald werden.

Nadat ik klaar was met het rapporteren van het incident aan de commandopost, telefoneerde ik de veiligheidsagent. Hij zei dat de man die de UFO benaderd had niet ernstig gewond was en met de helikopter geëvacueerd was naar de basis. Zodra ik bovengronds was sprak ik onmiddellijk de veiligheidsagent aan over de UFO. Hij vertelde dat de UFO een rode gloed had en de vorm op een schotel leek. Hij herhaalde dat de UFO aan de ingangspoort bleef zweven, zonder enig geluid te maken.

We stuurden een veiligheidspatrouille uit om onze offline gevallen LF's te controleren. Tijdens die opdracht nam de patrouille opnieuw een UFO waar, maar na hun melding verloren ze ieder radiocontact. Later die ochtend werden we afgelost door de nieuwe bemanning voor de volgende shift. De onderhoudsteams waren er nog steeds niet in geslaagd om de raketten terug operationeel te krijgen. Nog andere leden van het veiligheidspersoneel hadden een UFO waargenomen op of rond het moment dat de strategische Minuteman Intercontinental Ballistic Missiles op onverklaarbare wijze offline gingen.

(Operationele Minuteman)

Onderzoek

Er werd een diepgaand onderzoek betreffende het incident ingesteld. Zowel ter plaatse als in de laboratoria van Boeing's Seattle Plant werden op grote schaal testen en controles uitgevoerd. Gedeclassificeerde documenten van zowel de strategische Missile Wing als van de ingenieurs bij Boeing die betrokken waren bij de testen confirmeren dat de oorzaak waarom de raketten offline vielen nooit gevonden werd.

De enige manier om het opgetreden technische probleem van die bewuste dag te simuleren werd bereikt door een puls van 10 volt door een datalijn te sturen. Men concludeerde dat om dit effect op het beveiligde systeem van buitenaf te creëren, enkel een elektromagnetische puls van onbekende oorsprong aansprakelijk kan gesteld worden.

Nationale Veiligheid

Tijdens die ochtend van 16 maart 1967 werden UFO's waargenomen door het veiligheidspersoneel van de November Flight LCC, bij een November Flight LF en door ander veiligheids- en onderhoudspersoneel van de Echo Flight. De waarnemingen van UFO's werden aan de bemanning van beide LCC's afzonderlijk gerapporteerd op of rond het moment dat de strategische Minuteman Intercontinental Ballistic Missiles op beide sites plotseling offline gingen.

De United States Air Force bevestigde dat alle raketten van de Echo Flight op een paar seconden van elkaar offline gingen en dat de oorzaak nooit is gevonden. Jarenlang heeft de Amerikaanse luchtmacht volgehouden dat geen enkel gerapporteerd UFO incident ooit de nationale veiligheid in het gedrag heeft bracht. Maar het is een onweerlegbaar feit dat een groot aantal personeelsleden van de luchtmacht een UFO rapporteerden op het moment dat ook hun strategische raketten niet meer operationeel werden.

De hierboven beschreven incidenten hadden wel duidelijk een impact op de nationale veiligheid. In een eerder geclassificeerd document beschreven de SAC Headquarters het Echo Flight incident als "het verlies van de strategische werking van alle tien raketten binnen de tien seconden zonder een duidelijke reden is een... bron van grote ongerustheid (voor de SAC headquarters)".

Er is een grote tegenstrijdigheid tussen de publieke houding van de Amerikaanse luchtmacht met betrekking tot UFO's en de nationale veiligheid over de vastgestelde feiten van dit incident, zoveel is duidelijk.

Klik hier om meer bronnen te bekijken »