Van tijd tot tijd duiken er verhalen op van lieden die menen 'onwaarschijnlijke creaturen' gezien te hebben. Meestal lijken die creaturen op grote katachtigen, maar kangoeroes worden soms ook gespot. Soms gaat het om een hoax, maar soms is er bewijs.

Bewijzen

Het ANP wist ons op 27 juli 2000 het volgende opmerkelijke nieuws te melden:

Bij onze Britse buren worden ook met de regelmaat van de klok 'grote katten' gespot. Sceptici gaan er doorgaans vanuit dat het om groot uitgevallen huiskatten gaat. Maar in juli 2005 vond een boer in de streek Devon een schedel van wat later een poema bleek (bron).

Een schedel en haren zijn goede tastbare bewijzen, maar soms zijn goed gedocumenteerde verklaringen bijna zo aannemelijk.

De Zweedse kangoeroegolf

Zweden werd in 1997 opgeschrikt door een heuse ‘kangoeroegolf’, althans als je de getuigenverslagen mag geloven. De kangoeroe is een typisch Australisch buideldier en in Zweden is het houden of importeren van deze dieren bij wet verboden.

De eerste waarnemingen begonnen op 4 mei 1997 toen de 60-jarige Ingrid Johanson te Motärnshyttan, Värmland, een kangoeroe “groter dan een mens”, in haar tuin zag rondspringen om vervolgens in het bos te verdwijnen. Het maakte vreemde ‘blaffende’ geluiden en klonk volgende de krasse dame als een ree. Toch was ze ervan overtuigd dat het een kangoeroe was.

Op 10 mei 1997 werd door de 65-jarige Vivi Bergland, in het nabijgelegen Mossfallet, een soortgelijk grijsbruin wezen in haar tuin gezien. Later dook het dier op in het stadje, waar het duidelijk sporen in het zand naliet. Een voormalige boswachter maakte foto’s van de sporen en ondanks dat hij dacht dat het om kangoeroesporen ging meenden experts later dat het berensporen waren. Er waren ook andere meldingen van anoniem gebleven personen die allemaal zeiden het dier gezien te hebben. De ‘sightings’ hielden na 15 mei abrupt op.

Op 24 mei van dat jaar was het echter weer raak. Toen werd er door diverse mensen een kleine kangoeroe gezien, niet groter dan een meter, op een weg buiten Filipstad. Op 3 juni was er weer een ‘sighting’ nabij Gumhöjden. Sceptici waren er al snel bij om te verklaren dat het om een ree zou gaan. Drievoudig wereldkampioen speedway Tony Rickardsson (die zelf in Australië veel kangoeroes heeft gezien) en zijn mecaniciën Anders Bäcker weten echter heel zeker dat ze een kangoeroe naast de weg hebben gezien.

De volgende waarneming was op 7 augustus bij Askerund in Örebro en later die maand op een bosweg ten westen van Vansbro, Koppaberg. Nadien zijn er geen kangoeroes meer gesignaleerd en ontbreekt ieder spoor en bewijs (Bron Zweedse kangoeroes, Frontier Magazine, mei/juni 2000, Rene Kisjes, cryptowezens van heinde en ver, blz. 27).

Oog in oog met vreemde wezens

Grote katten en kangoeroes kunnen we misschien verklaren door te stellen dat het om ontsnapte exemplaren gaat. Maar hybride leeuw-vos-kangoeroebeesten zoals in Falmouth zijn moeilijker te accepteren. Anderzijds, er zijn hele volksstammen die zeggen een 'chupacabra' gespot te hebben of een monster van Loch Ness. Zouden al deze verhalen verzonnen zijn of zou er een kern van waarheid in zitten?

Als we in de meer dan honderd jaar oude knipsels over vreemde creaturen duiken die Charles Fort ons naliet lezen we meer over bizarre wezens die gespot zouden zijn. Hoewel men vroeger ook prima broodjes aap kon smeren en sterke verhalen kon opdissen blijft toch de verwondering.

Voor wat betreft het wezen van Falmouth is het afwachten, met een beetje geluk komen er meer berichten.