Sommige katholieken geselen zichzelf om aan de ondraaglijke pijnen die Jezus tijdens zijn kruisiging doorstond herinnerd te worden. Zo kent de Rooms-katholieke Kerk - meer bepaald de controversiële prelatuur Opus Dei - onder andere de cilice, een van band van metalen ringen die voorzien is van haakjes die naar binnen gekeerd zijn. De cilice wordt rond het bovenbeen gespannen en veroorzaakt een constante pijn die een soort van boetedoening is voor de kruisiging van Jezus. Voor wie 'De Da Vinci Code' gezien heeft moet dit onvermijdelijk de bloederige en huiveringwekkende beelden oproepen van de zelfkastijding van de albinomonnik Silas. Silas gebruikt echter de cilice ook om zichzelf op de rug te kastijden, wat in werkelijkheid niet zou gebeuren.

In het boek van Monseigneur Oder staat te lezen dat paus Johannes Paulus II zichzelf regelmatig geselde met een broekriem die hij - als hij naar zijn zomerresidentie in Castel Gandolfo kwam - in zijn garderobe bewaarde: "De dichtste leden van paus Johannes Paulus II zijn entourage hoorden hoe Karol Józef Wojtyła zichzelf regelmatig geselde. In zijn garderobe hing tussen de kleren een speciale kleerhanger met een broekriem aan die hij gebruikte als zweep." Als bisschop van Polen zou de toekomstige paus ook dikwijls op een naakte vloer hebben geslapen voor het streven naar "een reine levenswandel door de eigen hartstochten en begeerten te beteugelen en zelftucht toe te passen".

Daarmee komt er een einde aan de speculaties over de zelfkastijding en lichamelijke boetedoening van de als Pool geboren paus Johannes Paulus II. Monseigneur Oder is door het Vaticaan aangeduid als postulator om de nodige vereisten te verzamelen en de formaliteiten klaar te maken om Johannes Paulus II heilig te kunnen laten verklaren.

Geheim document

Het boek van Monseigneur Oder verklapt ook dat paus Johannes Paulus II in 1989 een geheim document ondertekende waarbij hij verklaarde vrijwillig af te treden - eerder dan aan een bureau te blijven zitten tot zijn dood - wanneer hij ongeneeslijk ziek zou worden. Hij zou afstand doen van zijn positie als hoofd van de Rooms-katholieke kerk en de waarnemende taken toevertrouwen aan de hogere kardinalen van het Vaticaan tot een nieuwe paus verkozen zou worden.

Op 13 mei 1981 ontsnapte paus Johannes Paulus II aan de dood toen hij op het plein voor de Sint-Pietersbasiliek beschoten werd door de 23-jarige Turk Mehmet Ali Ağca. Johannes Paulus II onderging verschillende operaties (bij een daarvan werd een kwaadaardige tumor verwijdert) en leed meer dan vijf jaar aan de ziekte van Parkinson. Uiteindelijk is Johannes Paulus II als paus aan een bureau blijven zitten tot zijn dood (hij vond dat het zo beter was voor de katholieke kerk).

Mocht paus Johannes Paulus II zijn verklaring in het geheime document nagekomen zijn dan zou hij de eerste vrijwillig aftredende paus geweest zijn sinds paus Celestinus V in 1294. Celestinus V was niet opgewassen tegen de financiële en politieke complexiteiten van het pausambt en kon die niet met de voor hem gebruikelijke wapens van gebed en vasten het hoofd bieden. Amper zes maanden na zijn aantreden als 192-ste paus deed hij afstand van zijn ambt.