Nieuw:

Vaccinatie: gokken met gezondheid. (update)

09-06-2007 | 00:00: Onlangs verscheen de onafhankelijke documentaire ‘Who’s afraid of Tinus?’, een zeer actuele documentaire mede omdat de Gezondheidsraad het advies heeft gegeven het vaccinatieprogramma uit te breiden met een aantal nieuwe vaccins, zowel voor kinderen als voor volwassenen. Deze documentaire schetst een portret van Tinus Smits.

Een gedreven homeopatisch arts die al 20 jaar strijd voert tegen de gevestigde mening dat vaccins geen chronische bijwerkingen kunnen hebben. Hij vindt het noodzakelijk dat er met meer zorg naar vaccins gekeken word, dat kinderen langer en beter gemonitord worden en dat er beter onderzoek naar vaccins gedaan wordt. Deze strijd wordt hem niet in dank afgenomen. Tinus wordt zelfs aangeklaagd bij het medisch tuchtcollege omdat hij onrust veroorzaakt binnen de reguliere gezondheidszorg.

( Uw leiders gaan u voor, v.m. Brits minister van Volksgezondheid krijgt een griepvaccin, had zeker de krant niet gelezen.)

Is Tinus Smit een gevaarlijke gek die de hoofden van mensen vergiftigt met waanideeën dat vaccinaties potentieel gevaarlijk kunnen zijn? Is het rechtvaardig dat zijn mond gesnoerd moet worden? Grenswetenschap.nl ging voor u op onderzoek en gezien onze bevindingen zou het ons niet verbazen als ook wij binnenkort, naast Smit, in het beklaagdenbankje van het Medisch tuchtcollege staan.

( griepvaccin, gekweekt op kippeneieren nog steeds actueel )

Vaccinatie, een korte historie.

Al zo'n duizend jaar voor onze jaartelling was men bekend met de pokken. Een ziekte die in 10 tot 20 procent van de gevallen een dodelijke afloop kende. De oude Grieken zagen omstreeks 400 al dat degenen die de ziekte al eens hadden doorstaan veelal niet een tweede maal ten prooi vielen aan deze aandoening. Soms kwam het voor dat men wel voor de tweede maal de pokken kreeg maar het verloop was dan heel mild en men stierf er in ieder geval niet meer aan.

Dergelijke observaties bracht men ertoe om gezonde mensen opzettelijk te besmetten. Zo maalden de Chinezen omstreeks 900 na Chr. korsten van pokkenpuisten fijn waarna het verkregen poeder opgesnoven kon worden. In het 17de eeuwse Europa deed men iets soortgelijks. Bij een gezond persoon werd een snee toegebracht waarna men de etter uit een pokkenpuist in de wond wreef. Dat was volgens de toenmalige arsten een zeer kwalijke zaak.

Omstreeks diezelfde periode werden, in het Nabije Oosten, de relatief ongevaarlijke koepokken gebruikt om het gevaar van echte pokken te verminderen. Ook op het engelse platteland was toen al bekend dat men, door het melken van koeien, een koepokinfectie kon oplopen en dat daarna een bescherming was opgebouwd tegen echte pokken.

In 1774 was het de engelse boer Benjamin Jesty die zijn vrouw een inenting gaf met de pus van koepokken. Deze handeling vormde de eerste formele basis van ons huidige vaccinatiebeleid. De Franse Louis Pasteur bracht het vaccineren als heilige graal van de gezondheidszorg aan de man. Door het inspuiten van verzwakte bacteriën van bijvoorbeeld rabiës (hondsdolheid) wist hij een jongen te genezen. Sir Almroth Wright volgde Pasteur en ontdekte dat men ook een zekere mate van immuniteit kon verkrijgen door het inspuiten van dode bacteriën. Op deze wijze ontstonden er vaccinaties tegen tyfus, paratyfus, cholera en kinkhoest. Duitsland volgde in 1922 met een vaccinatie tegen difterie. In de Tweede Wereldoorlog kwamen de geallieerden met vaccinaties tegen tetanus.

Vaccinatie was het antwoord op alle mogelijke ziekten. Door het inspuiten van verzwakte of gedode bacteriën kon men immuniteit verkrijgen tegen tal van aandoeningen. Dat dogma heerst nog steeds en op de dag van vandaag vaccineren we alles en iedereen. Honden, katten, vee, ouderen, kinderen, reizigers, soldaten, werknemers, personen uit bepaalde doelgroepen en ga zo maar door. Niemand ontsnapt meer aan de magische spuit of spray die als een kogelvrij vest tegen de vreselijkste ziektes werkt.

( middel erger dan kwaal? reactie op een pokkenvaccinatie )

Je moet wel compleet gestoord zijn om je tegen deze vorm van geneeskunst te keren. Al die duizenden artsen en instanties zoals WHO of het RVP (Rijks Vaccinatie Programma) weten heus wel wat ze doen. Toch?