Werk is werk en om half vier gaat de knop om.
Vorig jaar aardig wat overuren gedraaid en een hoop inzet getoond en wat krijg je dan te horen?
Wegens de economische crisis kunnen we de werknemers dit jaar geen lonsverhoging geven...

Dan ben ik er ook een beetje klaar mee.
En kan ik dit jaar dus wat minder hard werken, want hoe harder ik werk des te meer energie ik verbrand en ik meer CO2 uitstoot dan goed is...

Het is maar net hoe je het bekijkt,zitten deze mensen thuis omdat ze ongelukkig zijn.
Ze willen wel werken maar hebben geen plezier in het werk wat ze hebben gedaan en daarom ongelukkig thuis zitten.etc etc
Mensen die thuis zitten hebben misschien meer nagedacht over het feit dat 40 uur gewoon nergens op slaat,en dus meer nadenken.

een best kansloos onderzoek.

Wat een ontzettend negatief stuk. Er zijn heel wat mensen die plezier in hun werk hebben, of die zelfs gepassioneerd (jaja) werken, of uit een diepe overtuiging (vrijwilligers)werk doen.
Natuurlijk is werk geen voorwaarde om gelukkig te zijn, maar om alle werkenden als 'slavenvolk' te typeren vind ik ronduit dom en kortzichtig.

Mars: als je geen loon naar werken krijgt, ga dan werken naar loon ;)

Naar mijn idee heb je de categorie werk dat niet was gedaan of anders, afhankelijk van de persoon in kwestie (kunstenaars, schrijvers, architecten, wetenschappers, beleidsmakers op hoogste nivo). Dan volgt de overgrote meerderheid van werk dat gewoon gedaan moet worden. Als jij het niet doet dan een komt een ander de klus wel klaren.
Als je in de eerste groep zit kan ik mij erg goed voorstellen dat je met plezier werkt en je creativiteit erin kwijt kan. Ook in de tweede groep denk ik dat de meeste mensen wel plezier in hun werk hebben maar de kans is het grootst dat het door sommigen wordt ervaren als loonslavenwerk wat het uiteindelijk ook is.

Ik ken een schoonmaker (papierprikker) die de straten in mijn wijk schoonhoudt. Die man heeft onwijs veel plezier in zijn werk en voelt zich absoluut geen loonslaaf.
Het is wat je er zelf van maakt, creativiteit kun je ook in het stomste baantje kwijt. Ik heb weleens folders moeten vouwen, dagenlang. Geestdodend? Welnee, mijn geest kon juist de uithoeken van het universum bezoeken terwijl mijn handen op de automatische piloot stonden.
Het is een mentaliteitskwestie. Klagen, zeuren, zich ondergewaardeerd voelen, zich onderdrukt voelen... Bevrijd jezelf, zou ik zeggen :) (jaja, de rekeningen moeten betaald... en wie is er verantwoordelijk voor dat je die krijgt? je werkgever soms?)

[quote=Emie ]
Mars: als je geen loon naar werken krijgt, ga dan werken naar loon ;)
[/quote]
Hahahahaaaa!
Die moet ik onthouden!

Ik mopper graag (want rasechte, volbloed Hollander), maar als ik echt geen zin meer in m'n werk had was ik allang al weg.
Het is alleen jammer dat het persoonlijke uit de werksfeer gaat de laatste tijd.
Alles wordt zo zakelijk en als je een paar uurtjes doorgaat of zelfs soms in het weekend werkt om die klus af te krijgen, kan er niet eens een 'dankjewel' vanaf. Het wordt maar normaal gevonden.
En aangezien ik géén stuk gereedschap ben maar een mensch, ga ik steeds vaker mopperen (en daar gaat mijn goede voornemen).
Dat is jammer en onnodig.

Ach, op een gegeven moment zal bij al die managers ook wel de ogen worden geopend.
Dat degene op de werkvloer nog steed het fundament van het bedrijf is en dat wij feitelijk de macht hebben.
Want als wij verdommen om het te doen, wie doet het dan?

En dat is nu Power To The People!
En die gedachte geeft mij weer een goed gevoel.
Dus maakt werk mij gelukkig?
Neuh, maar ik vermaak me uitstekend! :D

Weet niet wat ie met dat stukkie wil bereiken maar is dat niet die gast die weleens wat overgechargeerd schrijft om reacties uit te lokken?
Nou vooruit dan maar vele politici werken zich uit de naad om hun positie te handhaven.:-)
In mijn jonge jaren heb ik veel als uitzendkracht gewerkt in de meest uiteenlopende baantjes. En ik kan je verzekeren de lijntrekkers hadden klote dagen en die er wat van maakten daar vloog de dag aan voorbij.Zo had ik eens een baantje als vakkenvuller bij de Praxis ( bestaat die nog? ) Kan je wel een beetje alleen die vakken vullen ( afdeling gereedschap en tuinbenodigdheden ) maar je kan ondertussen ook kennis op doen van wat je daar neerzet. En als een klant dan vroeg welke maaimachine moet ik nou nemen raadde ik gewoon de beste aan , ook als was tie niet de duurste. Leuk toch?
Herinner me nog wel dat de manager goed baalde toen ik na 4 weken weer vertrok.En ik had een leuke tijd.
Om nog maar te zwijgen toen ik als 16 jarige als keukenhulp in The Double Diamonds te werk kwam. Op het laatst was ik daar dus gewoon de biefstukkies en de omelets e.d.aan het maken. Had ik gewoon op een kartonnetje geschreven hoe het allemaal moest.Die gast werd toen helemaal gek toen ik na 5 weken mijn spulletjes bijelkaar verdiend had en wegging. Ja wat wil je ,mijn schoolvakantie was voorbij. Moet ik wel toegeven dat ik zgn. als vaste kracht kwam werken. lol

Ja, het is natuurlijk geweldig om een slaafje te zijn!
Werken heeft dan ook iets heeel moois. Je doet het om de directeur zo rijk mogelijk te maken. De manager een goed gevoel over zichzelf te geven. De staatskas te spekken. En je eigen gevoel zo diep mogelijk weg te stoppen, want het blijven wel natuurlijke en mens eigen handelingen op het kantoor. We zijn immers een administratief volkje! We zijn gewoon één met het kopierapparaat!
Of toch niet?
Wellicht is dit gewoon weer een van die vele onderzoekjes om de mensen een beetje aan te sturen. Een management strategie.
Een landelijk ingeschoten aktie waardoor we ons weer geweldig moeten voelen als we doen wat een ander van ons wil.
Leven het burgerservicenummer - nee het smurfenservicenummer.
Wij slaafjes zijn geweldig! En we vinden het heerlijk om slaafje te zijn, want de test bewijst het, wij van wc eend advidseren wc eend!

Maar beste klager, wat wil je dan? Meer vrije tijd? Ga deeltijd werken. Wereldreis maken? Spaar ervoor en ga het doen. Minder stress? Ga minder werken of ander werk doen. Verhuis naar het land van je dromen. Breng de noodzakelijke offers (auto weg, goedkoper wonen) en houd op met zeuren en wijzen.
Zeuren helpt namelijk niet, en naar de directeur of het systeem wijzen al helemaal niet. Je zult het toch echt zelf moeten doen.

LOL
Het probleem is niet/nooit dat er gewerkt moet worden, het probleem is dat er geen goede leiding is. De grootste problemen in deze tijd zijn veroorzaakt door managers, leiders die, wanneer ze kritiek krijgen, vinden dat je niet moet zeuren.
En er is wel degelijk wat in te brengen tegen het idee dat het niet uitmaakt wat voor een werk je doet. Er zijn zat mensen die niet gerespecteerd worden in hun werk, die achterblijven in salaris omdat de baas wat tegen ze heeft, vrouwen die geen kans krijgen omdat het eigenlijk een mannenberoep is. Managers die om de vier jaar een andere stek kiezen en de ervaring van de werknemer wegwerken voor de korte termijn winst. En mensen met dromen en vernieuwende ideen die onder hun niveau moeten werken, maar geen kans krijgen om vanwege vriendjespolitiek of bedrijfsbelangen die dromen werkelijkheid te maken.
En zo zou ik nog veel meer zaken kunnen opnoemen die niet werken in dit systeem. Niet de fouten mogen aanwijzen, en niet naar het systeem mogen wijzen is een onverstandige houding.
Juist door wel kritiek te hebben, door wel te blijven kijken en het management/directie het vuur aan de schenen te leggen kun je een vinger in de pap houden.
En dat is zeker nodig, getuige al jarenlange aanwezigheid van bonden en mensenrechten organisaties, die mede verantwoordelijk zijn voor de minimale eisen waaraan bijvoorbeeld een werkplek moet voldoen. Als die er niet waren geweest, was de winst enorm en de omstandigheden dramatisch.
En ja, voor jezelf opkomen zul je toch echt zelf moeten doen.

@MBR: Mee eens, maar gegronde kritiek is natuurlijk ook iets anders dan klakkeloos zeuren :) Zoveel mensen roepen maar "Bak Ellende" maar kunnen geen twee standpunten van het CDA opnoemen...

Ja ja die managers..er zitten soms rotzakken tussen.
Ik had een goede baan maar toen kwam er een nieuwe manager die vond dat hij de baas was en wij maar moesten doen wat hij wilde.
Iedereen werd tegen elkaar uitgespeeld en grenzen werden verlegd.
Tot hier en niet verder dacht ik.Maar de rest van de kudde was bang.
Ja en ik kon daar niet tegen dus eigen schuld dat ik weg moest.
5 jaar lang geen enkele fout gemaakt waar ze me op konden pakken want ik was heel goed in mijn werk (beter dan de leidinggevenden soms)
En ze hielden me goed in de gaten!
Maar omdat ik mijn frustratie in een leuk tekeningetje van" de baas" had geuit kon ik gaan...Maar toch alles wat ik tevoren nog had gezegd gebeurde ook ,die manager werd weg gepromoveert,bedrijf werd overgenomen,ploegleider ontslagen.
En ik ? Ben blij dat ik weg ben ik heb wel een 'mindere' baan maar werk parttime en ben gedeeltelijk eigen 'baas'.En daarom blijer omdat ik veel zelf kan bepalen en dat is voor veel mensen gewoon fijner werken.

[quote=Emie ]
Maar beste klager, wat wil je dan? Meer vrije tijd? Ga deeltijd werken. Wereldreis maken? Spaar ervoor en ga het doen. Minder stress? Ga minder werken of ander werk doen. Verhuis naar het land van je dromen. Breng de noodzakelijke offers (auto weg, goedkoper wonen) en houd op met zeuren en wijzen.
Zeuren helpt namelijk niet, en naar de directeur of het systeem wijzen al helemaal niet. Je zult het toch echt zelf moeten doen.
[/quote]
Nee, nee!
Ik wil gewoon blijven mopperen, want: van klagers geen last!
Zeuren is eigenlijk net als roddelen.
Je schiet er geen flikker mee op, maar het is zo lekker om te doen.

Ik vind m'n werk nog steeds leuk en heb een goede band met mijn collega's.
En van het salaris dat ik krijg kan ik prima rondkomen.
Maar als je af en toe eens lekker zeikt, haal je de druk eraf.
Anders krop je je woede op en dat brengt weer stress met zich mee en dat is funest voor je lijf.
Daarom: zeuren!!!
:)

@ nemesis

Mijn 'meerdere' denkt dat wij te stom zijn om te poepen en controleert ons steeds.
Voor zijn tijd regelden we veel dingen zelf, nu moet het via hem.
Dus nu zetten wij hem hard aan het werk.
En nu neemt hij heel veel hooi op zijn vork.

Als hij dat wil, wie zijn wij dan dan om hem een goeie burn-out te ontnemen? ;)
Liever hij dan ik!

ja Marsepars je zou d'r bijna medelijden mee krijgen!
Maar eerlijk is eerlijk,als ik niet zo eigenwijs was geweest en me had aangepast werkte ik er nog...maar ja dat zat niet in mijn koppige karakter!
Maar met een paar ex collega's heb ik nog contact en krijg ik soms nog wat sappige roddels te horen.
En dat is wel nodig ja net als klagen en mopperen.

@ Nemesis

Liever stronteigenwijs, dan geen mening!
En betreft dat eigenwijze: daar ben ik op afgestudeerd!
Dwarsligger to the max!!!
Zegt de sjef links, etc.
Gewoon, omdat ik het kan. ;)
Uiteindelijk doe ik wel wat ie vraagt, maar niet meteen.
Want je moet het wel leuk maken, natuurlijk.

Proletariërsch aller landen verenigt u....

Stop met mopperen ga doen wat je leuk vind en waar je goed in bent. Of begin voor je zelf.
Is de baas incompetent, ga je snel ergens anders naar toe. Ben je dan niet bereid om salaris in te leveren, moet je ook die baas maar voor lief nemen. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk hoor.

[quote=sceaf ]
Proletariërsch aller landen verenigt u....

Stop met mopperen ga doen wat je leuk vind en waar je goed in bent. Of begin voor je zelf.
Is de baas incompetent, ga je snel ergens anders naar toe. Ben je dan niet bereid om salaris in te leveren, moet je ook die baas maar voor lief nemen. Het hoeft allemaal niet zo moeilijk hoor.
[/quote]
Weglopen vanwege een galbak die denkt dat ie aan jou superieur is?
NEVER!!! Dat gun ik 'm niet.

Moet eerlijk zeggen dat het met mijn sjef nog wel meevalt, hoor.
En ik zie hem ook niet elke dag.
Maar ik kan me best indenken dat als je zo'n vervelende meneer of mevrouw de hele werkdag moet ondergaan, dat je daar overspannen van kan worden.

En ik denk niet dat het wijs is om in deze periode voor jezelf te beginnen.
De eerste die eruit gaan zijn de zzp'ers en de uitzendkrachten...

Zoals altijd lijkt het gras groener aan de 'andere' zijde. Dat vergeet dus maar. Na jaren uitzendwerk heb ik het wel gezien. Het is, nagenoeg, overal hetzelfde te doen en de meest ideale droombaan is idd iets gaan doen voor jezelf en er ook nog behoorlijk van kunnen leven.
Aangezien dat niet iedereen daarvoor in de wieg is gelegd 'moeten' we werken voor een baas. Het is niet gezegd dat die baas de hemel op aarde heeft want hij heeft meer kopzorgen dan de loonslaaf.
Gezien de zzp'ers het ook moeilijk hebben tegenwoordig en vaak niet meer verdienen om net in leven te kunnen blijven zit er vaak niets anders op dan.
Een jaar of zes geleden werd het mij duidelijk dat een 'oudere' werkslaaf niet meer gewenst is. Ik heb het door mij bijgedragen WW geld opgemaakt en de brui gegeven aan het 'werkend' leven. Ook aan de 'andere' inkomsten heb ik vroeger bijgedragen en vind dat ik er recht op heb. Ondertusssen heb ik toch weer een baantje, pt 3x pw een ochtend en heb het daar heel goed naar mijn zin. Ik ben de enige werknemer en zolang ik doe wat er op het program staat, wat ik gedeeltelijk zelf heb samengesteld, is er niemand die me een strobreed in de weg legt en er is genoeg ruimte voor eigen initiatief en ideeen. Altijd als ik daar kom krijg ik een vakantiegevoel. Het is bedrijfje dat in de bossen ligt en ik moet nogal eens pendelen tussen de gebouwen op loopafstand. Het is niet mijn droombaan, maar wel ideaal.
Voor de rest kan ik me thuis wijden aan oa mijn hobbies en dieren. Nee, ik verveel me geen moment.