
Yarkovski effect bedreigt aarde
Recent op Grenswetenschap.nl:
- Thomas Goes Carnac, deel 3 (ourobouros)
- Automodule (Op Zoek)
- Woolwich terrorist heeft bloed aan handen? (Jack)
- Thomas Goes Carnac, deel 2 (arto)
- Nederlands medium recordhouder graancirkels vinden (A3aan v.d.B.)
- Hyperdontie (freddy-)
- Thomas Goes Carnac, deel 1 (Phoenix)
- Uitvinder van Bitcoin gevonden? (stephan224)
- De maan als zonnestelsel (Chris de Boden)
- de Zeepkist - week 21 (Riddle)
- Herhaalde Heterochromie (pleiadian)
- Volg de cursor. Of niet. (Donkerwoud)
- Nieuwe piramides in jungle Honduras (TonySoprano)
- Oog laseren? Liever niet (lucida)
- CIA Gelooft in UFO's (Patrick NL)
Kan het Yarkovski effect onze planeet vernietigen? Deze vreemde kracht haalt namelijk asteroïden uit hun normale baan en stuurt ze onze richting uit. Zo stuurde de mysterieuze 'tractor beam' in de laatste 12 jaar een asteroïde ruim 150 kilometer uit koers. Dit Yarkovski effect kan een asteroïde niet alleen naar de aarde, maar ook weg van de aarde sturen. Een goed begrip van deze vreemde kracht, en hoe deze kracht een asteroïde beïnvloedt, is van cruciaal belang voor de veiligheid van de aarde, of een asteroïde ons in de toekomst wel of niet zal raken. Onderzoek heeft namelijk uitgewezen dat 'veel' asteroïden de aarde in de tweede helft van deze eeuw zouden kunnen raken.

De bevindingen komen uit observatie en metingen van de kleine 1999 RQ36 asteroïde, die in 2135 rakelings langs de aarde zal scheren. Deze asteroïde raakte ten gevolge van het Yarkovski effect zo'n 160 kilometer uit koers. Het onderzoekswerk uit 2007 van Joshua P. Emery, van de universiteit van Tennessee (Knoxville), met behulp van de NASA Spitzer Space Telescope, was cruciaal om het Yarkovski effect te bepalen. Emery ontdekte ook dat 1999 RQ36 bedekt was met een isolerend deken van fijn materiaal.
| Emery in een artikel van The Daily Mail: "Hoe langer de oppervlakte van een asteroïde warmte kan vasthouden, hoe sterker het Yarkovski effect. Als 1999 RQ36 een vast rotsblok geweest was, dan zou de kracht van het Yarkovski effect nog sterker geweest zijn, omdat het warmte langer zou behouden. Fijn materiaal zoals zand en stof koelt snel af zodat het effect veel zwakker is. Het Yarkovski effect schept een beeld van hoe 1999 RQ36 in de toekomst een potentieel gevaarlijke asteroïde voor de aarde zou kunnen worden." |
De 1999 RQ36 asteroïde, met een diameter van 560 meter, zal in 2135 op ongeveer 350.000 kilometer de aarde voorbij scheren. De bepaling van de afstand van de aardscheerder tot de aarde is eerder een schatting, want het latere traject van de asteroïde kan alleen statistisch bepaald worden. Uit de nieuwe gegevens rond het Yarkovski effect blijkt dat er tussen 2170 en 2190 'veel' asteroïden richting aarde zullen komen. Anderen konden dan weer geschrapt worden als potentieel gevaarlijk voor de aarde.
| Het Yarkovski effect is genoemd naar een Russische burgerlijke ingenieur van Poolse afkomst, Ivan Osipovitsj Jarkovski. Jarkovski deed theoretisch onderzoek naar de effecten van warmtestraling op kleine objecten in het Zonnestelsel. Hij stelde ook dat de Aarde uitzet door de absorptie van energie uit de ruimte. Het theoretische werk van Jarkovski was in zijn tijd (op het einde van de negentiende eeuw) vrijwel onbekend. In de jaren zeventig van vorige eeuw werd zijn werk herontdekt en werd aan de door hem ontdekte effecten de namen het Jarkovski effect en JORP effect gegeven. |
Wetenschappers ontdekten dat 1999 RQ36 de dichtheid van water heeft en zeer poreus is. Bovendien bestaat de asteroïde voornamelijk uit fijn materiaal en rotsen. Toch zal in 2016 het ruimtevaartuig OSIRIS-REx (Origins Spectral Interpretation Resource Identification Security Regolith Explorer) koers zetten naar de asteroïde. In 2016 zal het op de asteroïde landen en tegen 2023 monsters terug brengen naar de aarde. Voor wetenschappers is het belangrijk te weten uit welk materiaal 1999 RQ36 is samengesteld.
Het effect zelf bedreigt dus niks, ook niet de aarde.
Overigens wel lezenswaardige info!
Hier meer: http://en.wikipedia.org/wiki/Yarkovsky_effect
(bericht gewijzigd op 29/7/2012 10:49)

Een interessante theorie om de verplaatsing van de continenten te verklaren, maar geen verklaring geeft voor o.a. subductie.
Toch is het wel GW-waardig, want er zijn blijkbaar nog steeds enkele wetenschappers die deze theorie ondersteunen. Al zijn het er weinig. (En van welke wetenschap?)
Voordat je overtuigd raakt, kijk ook even naar de andere kant van de medaille.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Uitzettende_Aarde



Vandaar dat er ook vrijwel geen inslagkraters te vinden zijn op aarde?

Vandaar dat er ook vrijwel geen inslagkraters te vinden zijn op aarde?
Die van 65 miljoen jaar geleden, hoe groot was die ook weer?

Vandaar dat er ook vrijwel geen inslagkraters te vinden zijn op aarde?
Die van 65 miljoen jaar geleden, hoe groot was die ook weer?
Je moet het magnetisch veld van de aarde maar als een paraplu zien. Goed tegen de regen maar tegen een ijsbal van een paar ton...



Die van 65 miljoen jaar geleden, hoe groot was die ook weer?
Deze theorie is een aanname, wie zegt dat het werkelijk zo iets is gebeurt. Want als je het magnetisch veld van de aarde bekijkt, dan is het zo goed als onmogelijk. Want een groot object heeft n.l. zijn eigen magnetisch veld en deze zal dan eerder op 1 van de polen neer komen, dan ongeveer op de evenaar.

Die van 65 miljoen jaar geleden, hoe groot was die ook weer?
Deze theorie is een aanname, wie zegt dat het werkelijk zo iets is gebeurt. Want als je het magnetisch veld van de aarde bekijkt, dan is het zo goed als onmogelijk. Want een groot object heeft n.l. zijn eigen magnetisch veld en deze zal dan eerder op 1 van de polen neer komen, dan ongeveer op de evenaar.
Ik weet dat het een theorie is, hieronder een link naar een artikeltje waarin dit ook gesteld wordt.
Maar er zijn wel degelijk grote inslagkraters gevonden. Dat was eigenlijk mijn punt.
http://www.scientias.nl/dubbele-meteorietinslag-deed-dinos-uitsterven/15123

En dan nog, gesteld dat een meteoriet een zwaar magneet veld heeft. Het zou evenvoudigweg de kant toekeren met de minste weerstand.
En dan nog, het aard magnetisch veld is zo zwak dat er weinig interactie zou zijn.
Next...


En dan nog, gesteld dat een meteoriet een zwaar magneet veld heeft. Het zou evenvoudigweg de kant toekeren met de minste weerstand.
En dan nog, het aard magnetisch veld is zo zwak dat er weinig interactie zou zijn.
Next...



1999 RQ36 scheert in 2016, 2023, ..., .... langs de aarde. In 2135 zal dat heel dicht bij de aarde zijn. OSIRIS-REx zal landen op 1999 RQ36 in 2016 (als de asteroïde kort bij de aarde komt) en bij de volgende doortocht in 2023 de asteroïde (als die weer dicht bij de aarde is) weer verlaten.
Capito?

Maar hoe is het dan na 2135.. als ik het goed begrijp komt hij steeds dichter bij..? botst hij dan op een gegeven moment niet tegen ons planeetje?

Maar hoe is het dan na 2135.. als ik het goed begrijp komt hij steeds dichter bij..? botst hij dan op een gegeven moment niet tegen ons planeetje?
Het Yarkovski effect kan een asteroïde niet alleen naar de aarde, maar ook weg van de aarde sturen...

Maar hoe is het dan na 2135.. als ik het goed begrijp komt hij steeds dichter bij..? botst hij dan op een gegeven moment niet tegen ons planeetje?
Het Yarkovski effect kan een asteroïde niet alleen naar de aarde, maar ook weg van de aarde sturen...
Helemaal helder.. haha..

Die van 65 miljoen jaar geleden, hoe groot was die ook weer?
Deze theorie is een aanname, wie zegt dat het werkelijk zo iets is gebeurt. Want als je het magnetisch veld van de aarde bekijkt, dan is het zo goed als onmogelijk. Want een groot object heeft n.l. zijn eigen magnetisch veld en deze zal dan eerder op 1 van de polen neer komen, dan ongeveer op de evenaar.
Volgens mij zie jij het heelal als één grote flipperkast.

Die van 65 miljoen jaar geleden, hoe groot was die ook weer?
Deze theorie is een aanname, wie zegt dat het werkelijk zo iets is gebeurt. Want als je het magnetisch veld van de aarde bekijkt, dan is het zo goed als onmogelijk. Want een groot object heeft n.l. zijn eigen magnetisch veld en deze zal dan eerder op 1 van de polen neer komen, dan ongeveer op de evenaar.
Volgens mij zie jij het heelal als één grote flipperkast.
mooi idee, mooi beeld

door dit effect kan je er nooit meer op vertrouwen dat een asteroide-baan veilig is en het ook veilig blijft.

door dit effect kan je er nooit meer op vertrouwen dat een asteroide-baan veilig is en het ook veilig blijft.
Mooi uitgelegd en samengevat.
Hiermee verdien je de grote-GW-spijker-op-de-kop-award!

(Die bestaat uit een plaatje. Alsjeblieft.
)-
Bezoek ‘Het Veld’ voor meer grenswetenschappelijk nieuws!
-
-
-
-
-
Vroeger op Grenswetenschap.nl:Vorige Maand:Vorig Jaar:














